Cristobal Cobo

Cristobal Cobo-ren “ Informazio-teknologien kontzeptua. KIT definizioen gaineko benchmarking-a ezagutzaren gizartean ” testuan ideia batzuk atera daitezke. Egia esateko, erabiltzen den hizkera teknikoa dela eta ulertzeko zaila egiten den testua da, horregatik, testutik ateratako ideiak nahiko orokorrak dira hurrengo testuan idazle berdinari egiten dioten elkarrizketa askoz erabilgarriagoa iruditu zaidalako. Testuan zehar Cobok KIT edo IKT-ak definitzen saiatzen da, horretarako benchmarking ikuspegia erabiltzen du definizio ezberdinak alderatuz bakarra ateratzeko. Hemendik ateratako ideia nagusiak hauek dira: 1- Garrantzitsua da ulertzea informaziorako sarbidearen balore estrategikoa eta honekin hezkuntzarako posibilitate berriak. 2- Hezkuntza sektorea klabea da teknologien munduan ematen ari diren aldaketak sektore guztien onurarako izateko. 3- Urteetan zehar uste izan da ikastetxeak modernizatzea IKTen sartzearekin lortuko zela, baina argi ikusi da hori baino lehenago baldintza batzuen inplementazioa eman behar dela. 4- IKTen aplikazioa emateko honako elementuei lotuta dago: konpetentzia eta gaitasun marko baten definizioa, praktika pedagogiko berriak klaseetan ezartzea, ikasketa prozesuaren uniformetasuna gainditzea, ikasketa informalaren garrantzia areagotzea eta abar. 5- IKTen barneratzea gaitasun digitalekin lagunduta etorri behar da.

Cobo-ren  bigarren testu honetan elkarrizketa bat egiten diote, hemen bere tesiak hobeto ulertzen dira eta argiago azaltzen du bere ikuspuntua. Hasieran, ikasketa ikusezinaren inguruan galdetzen diote eta argi usten du bere ustetan hezkuntza sistemek kontuan hartzen ez dituzten ikasketa oso garrantzitsuak  daudela. Esaten duenaren arabera, Teknologien aplikazioan lortu nahi ziren inpaktuak ez dira lortu gauza batzuk lortuko zirelakoan geundelako eta ez dira lortu. Bestalde, sormena edo arte bultzatzeko gabezi handiak daudela dio, hau da, bere ustez soilik teknologia berriak aplikatuz ez dira sormen handiagoko subjektuak sortuko. Berrikuntza erradikal batetara jo beharko genuke, ez inkrementala, jakintzak transmititzeko era berrietara. Hezkuntza politikek antzinako akatsak ekidin behar dituzte.Hau gutxi balitz, Covok, ekarpen batzuk egiten ditu, ordenagailuak klaseetatik atera behar direla, malguagoak eta informalagoak izan behar garela eta bakoitzaren sortzeko eta eraikitzeko grinak bultzatu behar direla dio. Pertsonak bakarrik teoria barneratzeko hezten ditugu eta hori aldatu behar da. Europak bultzatutako Education & Training programak,  jakintza teorikoak eta testuinguru informaletan jasotako konpetentziak konbinatu behar direla dio. Cristobal esaten duen eran, formakuntza  prozesua ez dago bizitza errealetik bananduta eta horregatik ebaluatzen duena ezin da beti irakaslea izan. Ez dugu etorkizuna hainbeste analizatu behar eta iraganetik ikasi behar dugu, adibidez akatsak zigortzen ditugu, non akatsak ikasketaren zati garrantzitsu bat diren. Hauek dira bukatzeko Cristobal Covok ateratzen dituen ondorioak: teknologiak aldatzen doaz baina akats berdinak betetzen ditugu dispositibo sofistikatuagoetan, atzean geratu diren faktore batzuk aplikatu behar ditugu gisa-berrikuntza edo berrikuntza informazionala bezalakoak, teknologiekin loturarik ez dutenak.

 

Cristobal Cobok emandako hitzaldi intesgarria: